Thuis Weblog ICSI-info Contact
 
   
Weblog's

Cryo behandeling???
Gepost: 09-01-2006
Print   

Toen ik bij de laatste ICSI behandeling na de terugplaatsing voor de eerste keer bloedverlies had (die woensdag), en we dus dachten dat ik ongesteld was geworden, hebben manlief en ik de dingen eens samen op een rijtje gezet en over één ding waren we beide 100% eens: dit moet stoppen!

We waren een jaar bezig met de behandelingen en voor ons gevoel was nu het punt aangebroken dat we moesten gaan accepteren dat hier nooit geen kindjes zullen komen. De ICSI behandelingen liepen steeds op hetzelfde punt mis: de embryo's gingen niet innestelen. En aangezien er een groep vrouwen is waarbij (om de een of andere vage reden) een embryo die uit ICSI is ontstaan gewoonweg nooit zal gaan innestelen, waren we ervan overtuigd dat ik bij die groep vrouwen zou horen. En dat was voor ons de voornaamste reden om te besluiten ermee te stoppen.
Waarom doorgaan en wederom tegen teleurstellingen aanlopen als de kans toch maar minimaal is dat het gaat lukken? Nu staan we immers beide nog overeind en de relatie is ook nog heel, maar we hebben de afgelopen tijd maar al te goed gemerkt dat we steeds meer gaan wankelen en dat dit steeds meer van ons gaat vergen. En dat was de reden dat we het 100% zeker wisten: er moest een eind aan komen.

Op het moment dat we het besloten hadden gaf ons dat beide een enorme rust. We zouden een moeilijke en zware tijd tegemoed gaan, maar wél een tijd zonder hoopgevende behandelingen die ons uiteindelijk toch niks zouden kunnen opleveren.
Maar toen het bloedverlies stopte en ik zwanger bleek te zijn werd alles anders.

En paar dagen na de miskraam hadden we de ICSI arts aan de telefoon en ze begon ze over de drie cryo's. Ze had namelijk in onze status staan dat we een streep onder de behandelingen wilden zetten. En daar wou ze eigenlijk nog eens héél goed met ons over praten. Want al was het vooral narigheid wat deze "zwangerschap" had gebracht, er zat volgens de arts (hoe raar het ook klinkt) ook een lichtpuntje aan:
Dat ik van deze behandeling zwanger ben geworden, betekend een omslagpunt in de behandelingen en een omslag in mijn lichaam. Mijn lichaam weet nu min of meer hoe het moet (en wij weten dat het kan) en dat vergroot je kansen bij een volgende terugplaatsing behoorlijk. Dus wat haar betreft moesten we er nog maar eens héél goed over nadenken, voordat we het bijltje er definitief bij neergooien.
Veel aandacht hebben we op dat moment niet aan deze nieuwe informatie geschonken maar toen we een paar dagen daarna in het ziekenhuis waren begon een andere ICSI arts er k weer over. En dt heeft ons toch weer aan het denken gezet. Tot de positieve test was het voor ons gevoel duidelijk: ICSI levert bij ons niks op. Maar na de test bleek dat het ICSI-trucje k bij ons dus toch kan werken...

Kortom: de definitieve streep die er door ons onder het ICSI gebeuren was gezet is door al deze nieuwe informatie dus behoorlijk gaan vervagen. En we weten nu dus écht niet meer wat we moeten doen...
Van de ene kant zijn we de behandelingen meer dan zat. Het heeft genoeg energie van ons weggezogen. Maar van de andere kant: we zijn nog nit zo dichtbij geweest. En zitten wij wel in de positie om kansen te kunnen/mogen laten liggen???
Wat als je de behandeling in gaat en het loopt wederom op niks uit? In welk gat val je dan? Het is immers wel onze llerlaatste kans op een "eigen" kindje. Maar wat als je de behandeling niet ingaat? Krijg je dan op een gegeven moment geen spijt? Komt er dan over een jaar of twee, drie, vier, geen moment waarop je alsnog de behandeling gaat doen en wederom je hele leven overhoop haalt??? Is het niet zo dat je alle mogelijkheden benut moet hebben wil je ooit rust kunnen vinden in je leven?

Vragen, vragen, vragen, vragen, vragen... En wt is wijsheid???
Alles loopt ook nog eens in elkaar over. Want de cryo hangt voor mijn gevoel wél samen met adoptie. Gaan we het adoptieproces in dan kunnen we niet al te lang meer wachten met de cryo behandeling. En als we zéker zouden weten dat we voor adoptie willen en kunnen gaan, dan zou ik de cryo behandeling k eerder aandurven. Want weten we zeker dat we voor adoptie kunnen en willen gaan, dan zou bij het mislopen van de cryo behandeling de kans op een "eigen" kind dan wel voorbij zijn, maar dan weten we dat er ng een andere deur voor ons open staat....

PFFFFF
Groetjes "Es" 


P.S. Tijdens dat laatste ziekenhuisbezoekje hebben we trouwens nog wel alles gevraagd wat we nog over deze laatste cryo behandeling wilde weten. Eerst dachten we namelijk dat we nog 2 cryo behandelingen open hadden staan (een rietje van 1 en een van 2) maar in de praktijk blijkt dat niet helemaal zo te werken. Men ontdooid het rietje van 2. Als beide twee embryo's van goede kwaliteit het ontdooiingsproces overleven dan worden die teruggeplaats en hebben we nog een behandeling open staan. Maar zijn ze niet beide van goede kwaliteit dan intdooien ze het andere rietje ook en is het dus maar één behandeling.



Bekijk berichten (14)
Laatste reacties op de weblog's
Patience
Hormoonwaarde
Goh wat leuk dat dit boek nu ook in...

Mallvika
Is dit ns leven???
Too many conlipmemts too little spa...

Cristian
Zes weken later...
It's a relief to find soomnee ...

Jovee
Gelukt!
You know what, I'm very much i...

Mario
Zes weken later...
I have exactly what info I want. Ch...

Cleyton
Denk-dagje
It's a pleusare to find someon...

Nisha
Uitslag vervolg echo 2
No dude you've got to talk t...

Sergio
Ongesteld!
goeiemorgen maar je bent al weg den...

rvmiiihb
Behandelschema (06-11-2005)
AbeBBe , [url=http://izzsljsellug.c...

mtolbpq
Als vanouds... (deel 2)
cq0bep , [url=http://fkresivykuhk.c...

vbjtaejgahq
Als vanouds... (deel 2)
U9kkms , [url=http://neokyyutqofw.c...

umgizcqmpgg
Nog niet
DgWPAM , [url=http://nqtqclxricey.c...

Website Created by Subdreamer CMS